Anadolu'nun çok yerinde Izmir'e Izmirlilere gavur derler. Asagilama, kendinden olmama anlami tasiyan bu nitelemeyi sever, Izmirliler. Baskalari gibi tutucu bagnaz  olmaktansa çagdas Avrupai görüntüsünün böyle aykiri bir niteleme dogurdugunun farkindadir. Güler geçer, Izmirliler.

Bugünkü Hisar camii çevresinde kurulan eski kent çekirdeginin  Ceneviz kolonisi olmasi daha sonralari ise seferad Yahudilerinin gelip yerlestigi bugünkü Konak çevresi nedeniyle Izmir'in merkezi yillar boyunca Gavur Izmir olarak adlandirilmistir. Çarsinin ve limanin merkezde yer almasi nedeniyle bölgenin  alisveris ve ticaret mekani uzun yillar "gavur Izmir" diye adlandirilan bu  bölge olmustur. Isgal yasamis, kurtulus savasi ve mübadele ile  gayrimüslim nüfusunu büyük oranda yitirmis olmasina karsin bazi özelliklerini yitirmemistir. Kimilerine göre gavurluk diye adlandirilsa da, ülkemizin batili yüzü olmustur, Izmir. Vatanseverdir, Izmirliler. Istanbul yönetimi
mütareke imzalayip teslim olurken onlar kurtulus savasinin ilk kursunu niyetine kendi insanini sürer namluya. Dönemin yönetimi için kabul edilmez bir baskaldiridir, gavurluktur Izmirlinin bu yaptigi.

Demokrattir, Izmirliler. 1985 Yilinda yapilan referandumda ülke ortalamasinin büyük oranda aksine siyasi yasaklarin kalkmasi yönünde oy kullanarak ülkemizde  demokrasinin yara almasinin önüne geçtiginin bilincindedir. Kimilerine göre ise, yapmistir yine gavurlugunu. 

 

Riyakar degildir. Hosgörüsü yüksektir, Izmirlinin. Kemeraltinda meyhaneler sokagi olarak bilinen Veysel çikmazinda çogu meyhane sahibi ramazan ayinda
"meyhanemiz ramazan nedeniyle kapalidir" yazisi asarken, Ferit Baba'nin meyhanesi camina "meyhanemiz ramazanda nöbetçidir" yazisi asar. Kizmaz, karismaz
kimse kimsenin yasantisina. Kimileri için ise gavurlugun disavurumudur, bu hosgörü. Degerlerinin farkindadir. Vefakardir, Izmirli. Yunan isgalinden sonra çok büyük bir kismi yanmis ve harap olmus halde geri alinmistir. Yangin yeri denen ve Izmir 'in eski kent merkezi olan metruk alan o zamana kadar yapilan park alanlarinin en  büyügü olarak 1937 yilinda Izmir Fuari adiyla açilmistir. Fuar, yikilmis, tükenmis kentin insanlarinin gayreti ile Izmir' in yeniden kurulusunun ve çagdas kimliginin göstergesi olmustur. Izmir Fuarinin 30.Agustos kapisindan girdiginiz zaman sizi sol tarafta küçük birheykel karsilar. Bu heykel bir yalak basinda 3 adet at basindan olusmaktadir. Heykelin altindaki notta ise " bu heykel Izmir fuarinin yapiminda çalisan ve çogu bu çalismalar sirasinda can veren atlarin anisina yaptirilmistir" diye  yazmaktadir. Kimilerine göre ise, bu ülkede heykeli dikilebilecek o kadar önemli sahsiyet varken yapmistir yine gavurlugunu, Izmirli. Gavurluk nitelemesini sever Izmirli.

 

Çagdas, demokrat, aydin ve aykiri olmanin karsiligi oldugunun farkindadir, bu nitelemenin. Inançlarin insanin vicdaninda oldugunu, kimseye inanci için hesap vermek zorunda olmadigini bilir ve dahasi kendini gavur diye niteleyip kendinden saymayanlari da bagrina basar, Izmirli. Çünkü, hayatin her seyin önünde oldugunu, asil  olanin yasamak oldugunu bilir ve bunu haykirir,

Izmirli. Gavurlugu sever Izmirli.